Şiir – Serkan Öztürk

Çok amacın dışında kullandım seni

Cümle içinde kullanmalıydım oysa

Donanımın pek müsaitti olmaya Mona Roza

Ama o kalem yoktu bende, o da senin şansına

Kıyamet kopmadan kalkalım mı düğün dansına?

 

 

Garip bir adamım gariplikler yaparım

Kafama eserse otobanda bile yatarım

Kefen bezimi piknikte çimlere sererim 

Yemek yeriz üstünde, ölmüşüme rahmet

Anlatacağım olan biteni müstakbelim, sabret 

 

 

Önce hayal, sonra cümleler kurdum sana

“Aşk yetmezliği var.” dedi doktorum bana

Akıl vermek gibi olmasın da

Bence zorlasan daha iyi sevebilirsin beni

Spoiler vermek gibi olmasın da

Sonunda kahraman ölüyor açmazsan kalbini

 

 

Halbüsü… halbisi… halbiki… halbüki?

Halbuki her şey halimden  besbelli ki

Gerektiği gibi kullanamıyorum özneyi, yüklemi

Çölde deniz gözlüğüyle aramışım dereyi 

Bir türlü doğru ayıramam -da’yı  -de’yi

 

 

Ben Ali Şiir Nevâî

Görünce senin gül cemalî

Profil fotosunda parlıyordun ay gibi

Kap kamaştırıyordun gözlerimi

Üstelik no filter, no makyaj yani

Bundan iyisi Şam’da Monica Bellucci

 

 

Bende A-R aşk Pozitif 

Sense gönül işlerine muhalif

Ömür ömür üstüne 

Sarıldım sen diye büstüne

Oysa değilim haşa putperest

Dinsel problemim yok, çektim aşka rest

Sen biliyorsun içimi Yarabbim

Ama anlamıyor bu kulun beni, napıyim?

O an bir ses duydum, çalarken CD’im

Sağdan, soldan estarabim

A, ho … A, ho… A, ho

Şiir – Serkan Öztürk

Sonraki
Bak Albert