Şiir: Serkan Öztürk

Bir “of” çeksem birinci tekil şahıs olarak
Hayatımın gizli öznesi incinir
Şehirde koşsam yalınayak ve bağırarak
Alman hastanelerinde ruhum tedavi edilir
En iyisi mi susayım ben, içime ağlayarak
Böylesi daha işime gelir

Senliliğimi düşünsem gözlerimi kapatarak
Geçmişim kök salar geleceğim yeşillenir
Dolaşırım hayallerimde, ilhama sığınarak
En zararsız o yerde kim endişelenir?
Hiç üzülmem annemin karnında yaşayarak
Şüphesiz böylesi daha güvenilir

Bir “oh” çeksem birinci Tekel şahıs olarak
İçmeden sarhoş olurum, kanım neşelenir
Anason kokan çiçekler sakallarımda açarak
Ama boş ver kalsın, şimdi  hüznüm gücenir
Çay içip gezeyim ben, çaylak çaylak
Böylesi kafama daha iyi gelir