Bir Şiirin İç Çekiş Hâli

Şiir: Sevde Budakçı

Ayrılık körfezde can çekişirken,

ayaklarım toprağa daha sağlam basıyor,

ve ben yaşım geçtikçe sadeleşiyorum.

Her portakal çiçeği

ağaca veda ederken,

ölüm daha güzel kokuyor,

memleketimin bahçelerinde.

Hangi yöne koşsam

çaresizliğin başkenti karşılıyor beni.

Ellerimdeki yol izleri,

karmakarışık çizgileri…

Sahi yaşlanıyor muyum

kimsesizliğin şehrinde?

Bilmem…

Hiç bilemem, sayamam, göremem.

Trenin tek taraflı yolcu biletini,

karanlık dumanlarını.

Sonbaharın kaçıncı elvedasını,

kışın soğuk dostluğunu,

baharın yorgun merhabasını,

yazın sessiz cana yakınlığını.

Sayamam, göremem, bilmek de istemem!

2021 Ocak Lapsus Dergi 

Şiir: Sevde Budakçı

Önceki
Toy
Sonraki
Sınır