Şiir: Serkan Öztürk

Adam öldü biraz önce

Yakınları ağladı gidene

Ben de ağlamıştım kimi ölenlere

Ama bunda ağladım sadece kendime 

Kırk bir yaşındaymış adam öldüğünde

Ben şimdi kırk dört buçuk yaşındayım

Her an ölebilecek zamanlarımdayım

Vaktim azaldı anlamış durumdayım

Ölmeden seyredilecek filmleri seyredeyim

Çoğunu seyrettim gerçi tekrar olur şimdi

Olmadı gezilecek hayallerde gezeyim 

Ölmeden görülecek rüyaları göreyim

Ve ölmeden öleyim şiirlerimde

Gerisini yaptım çünkü

Ölmeden çok güzel aşık oldum

Sanırsam hala feci aşığım O’na

Çoğaldım, sevgiliyim iki tane canda da 

Onlar “baba” der bana, ben “can” onlara

Ölmeden önce çok şükürlü bir hayatım oldu

Sürgün yedim hayallerimden

Ölmeden sürülecek yerlerdeydim anlayacağın

Tavsiye ederim ölmeden endişelenin

Endişelenmediğiniz her şeyden ve herkesten

Koltuğunuzda bir daha oturamamaktan

Annenizi bir daha görememekten

Komşunuza hoşça kalın diyememekten

Ölmeden önce dikkatli yiyin yediklerinizi

Ama muhakkak bir damga yiyin

Çiçek atılması mühim değil

iftira atılmadan ölmeyin

İşinizden atılın, gazetelere manşet olun

Ölmeden bunları yaparsanız eğer

Yaşadım dersin bu hayatı

Muhabbetlerde geçer adın 

Bahsedilir elbet ardından

Çoğunun yaşamadığını yaşadığını

Belki anlatılır yaşadıkların kulaktan kulağa

Yeryüzündeki çoğu kula

Belki tavsiye edilir hayatın;

“Ölmeden bu hikayeyi muhakkak dinleyin!”

2021 Ocak Lapsus Dergi 

Şiir: Serkan Öztürk 

Sonraki
Toy