Şiir – Yunus Emre Terzi

Sen umut yolcusu!

Sen kırdın hevesimi…

                   Çocukluğumun güzel neşesi,

                                 Annemin gülüşleri,

                                          Rüzgar gibi koşuyordum gençliğime.

                              Ne zaman vurdun beni?

                    Ne zaman avuçlarına aldın?

     Ne zaman sancılarım başladı?

 

Sen umut yolcusu!

     Sen çaldın bahar neşemi,

           Bayramda aldığım ayakkabımı,

                     Şeker topladığım günleri,

                              Abimin benim için dövüştüğü günleri,

                                         Annemin şiir okuduğu geceleri…

 

                                                  Sen umut yolcusu!

                                      Sen nereye sürükledin beni?

                      Üç kişi oturduğum sıram nerede?

          Köpekten kaçtığım sabahlar…

Okulu sevmediğim zamanlar…

         Kaçak kaçak sigara tüttürdüğüm anlar…

                  Yırtılmış gömleğim kavgalarım nerede?

 

Şiir – Yunus Emre Terzi

Sonraki
Susmuşluk