Şiir: Bahar Aslan

Bir yol vardır yürümüşsündür,

bir ağaca yaşlanmışsındır yorulunca,

oturmuşsundur bir çeşmenin başında,

senden geriye o anlardır kalan.

Fakat zaman bir örtüdür;

varlığının izlerini usulca kapatır!

Önce sevdiklerini yokluğuna alıştırır.

ki sık sık bahsedilirken senden,

daha az anılırsın zamanla.

Sonra kitapların üst raflara,

eşyaların dolaba kaldırılır.

Gelince yersin diye bekletilen yemekler dökülür, 

sana ayrılan köşede başkaları oturur.

Zaman bir örtüdür,

üzerini örter hatıralarının,

insanlar yokluğunu kanıksar,

ve yokluğun varlığından daha alışılırdır artık!

Yatağından sıcaklığın,

anılardan çocukluğun,

ve zihinlerden yüzün silinir!

Bir adın kalır geride:

bir zamanlar varmış ama artık yokmuş gibi…

Şiir: Bahar Aslan

Önceki
Peştahta
Sonraki
Giyotin