Şiir: Serkan Öztürk

Rüyamda vardın yine 

Şimdiki halimizde değiliz

Zaten şimdiki halimizde iyi değiliz

Yirmi senesi var görünüşümüzün

Çiçek açtığı günler gülüşümüzün

Dallarımızda umut taze

Köklerimiz uzanmış geleceğe 

Şairler peşimizde

Yakalasalar atacaklar şiirlerine

Bizim umurumuzda mı ölüm bile

Serin sabahların kuş sesiyiz

İki beden tek gölge

Kaldırımlarda belirir ayak izimiz

Cennetten meyve sanki neşemiz

Soluklarımız virgül cümlelerimize

Övgüyüz anılmak istediğimiz dillerde

Sırrım emanet ellerine

Sırtım dayanmış güvenine

Hele gözyaşlarını topladığım gece;

Ölüp dirilmiştik eski bir hikayede

Ben anlattım, sen geçmişini parçaladın

Siyah zamanlarını güneşe fırlattın

Ben sustum, sen yıldızlara tırmandın

Gözyaşlarımızı öptüğümüz gece

Alnımızda sanatın rengi

Azımızda çokun bereketi

Avuçlarımızda binlerce gül demeti

Çöllere ekecektik onları iki deli

Aklımıza nereden gelsindi

Gözyaşlarımızı şehre döktüğümüz gece

Tarihin bizde de tekerrür edeceğini

İnsan nankörmüş

Rabbine bile

Şimdi bunu bile bile

Ben olmuşum kötülük koleksiyoneri

Sen hafıza mezarlığımın yitik sakini

Ben Mevlana’yı bile oynayamam ki

Bilirim,  ne de sen Şems’i

Bunca lezzetten sonra

Ne bu ağzımızda kalan kekremsi?