Şiir: Serkan Öztürk

“Karekterin yanlış, doğrusu karakterdir”

Böyle not almıştım tashih ederken piyesini

Meğer o yazmamış, çalmış, doldururken midesini

Abdest alıyor sandıydık, ne bilelim pislediğini

Saklarmış oysa seccadesinin altına tüm kinini

Artık dini geçmiş zaman

Arkadaş öncelerden muhafazakârdı

Şimdilerden muhafazası da gitti kârı kaldı

Sevdirebilmek için kendini yeni girdiği düzene

Aldırdı geçmişini bir düzine estetik operasyonla

Onda maske biter mi, tonla

Bellidir sloganı da;

“Vatan, Millet, Sakarya!”

Düşürmüyor ağzından yine namazısını niyazısını

Ama dini geçmiş zaman

Artık hangi dine inanıyor bilemiyorum

Bildiğim hiçbir dinle arkadaşı uyduramıyorum

Deyyus isimli mitolojik tanrıya tapıyor olmalı

Bu tanrının sattığı değildir sevdiği kadını

Satar dinini, geçmişini, versinler doların yeşilini

Kırâtı güçlüdür, çeşit çeşit okur makamı

Ama daha da sever, beleş oturduğu makamı

Tabii dini geçmiş zaman

Ben işin hep ölümlü tarafından bakarım

O yüzden arkadaşla bu dünyada helalleşemezsek

Ahiret mevduatında hesap açtırdım

Ölümden sonra faiziyle alırım

Çaldıklarını fazlasıyla fitil fitil tahsil yani

Muhakkak yaşanacak bir hesaplaşma klasiği

Tek benden aldığı bir şeyi alamam geri;

İnsanlara “İyi biri” dememi çaldı benden adi!

Geçmişimde kaldı onun gibi kimileri

Öncelerdendiniz hepiniz, içi geçmiş zaman

Şiir: Serkan Öztürk