Şiir: Rasih Yılmaz

Nasıl birikiyor buğusu kulaklarımda,
       duymaya korkuyorum…
                 Biraz ağır roman,
 biraz griye çalan kırık bir hikaye…
                  Aynalar ah aynalar;
çatlamış yani,
          tam yüzümün görüldüğü dertten…
Kırıklık yani,
          tam da o bilinmez yerden,
                        değilse hikaye güzel…
Eli yüzü hep tozlu,
        topraklı hani biraz…
                       Hafif kirli de!
Hadi ama cam değilim;
         ses sahibi
                saçaklar altındaki melodi…
 Saçak demişken,
             kalbimin gölgesi;
        hızla gidip gelen tını
                                 şah damarım,
                        yahu o nasıl ritim?

Şiir: Rasih Yılmaz

Fotoğraf: Drigo Diniz

Sonraki
Yapma