Şiir: Ayşegül Demir

Fotoğraf: Zhuravleva Anastasia

Issız Orman

 

Çaresizliğinin yangını 

Doldurmaya çalıştığın boşluk

Büyüyor aramızda.

 

Kelimelerin kaçırır 

Ormanın ruhunu. 

Öğütür durur

 

Sırçadan kalbim 

Mumdan kanatlarım 

Bakamam ufka

 

Dolanır ayaklarım 

Dolanır köklerine 

Köklerine ıssızlığın.

 

Alamam cemre kokusu

Uçuşurken havada 

Tınısı boş lakırdılar

 

Sayıklar dururum 

Benden bana 

Hayalet kelimeler

 

Issız bu orman 

Dolmaz bu boşluk 

Konuşmakla.

Şiir: Ayşegül Demir

Önceki
Dökülme