Şiir: Sercan Erdinç

Fotoğraf: Allan Franca

İçim çok sıkılıyor 

Söylemesi zor şeyler biriktiriyorum

Bir ara ölüyorum 

Bir ara diriliyorum 

Kısık sesler arasında  

Çığlıkları özlüyorum 

Belki iyi gelecekti 

Mutfağa kadar gidebilseydim 

Bir dilim elma 

Ya da sadece dolabın  

Kapısını açıp kapamak 

Değişmeyen çocukluk  

Alışkanlıklarım için  

Her gün daha fazla savaşıyorum

Yitirmek demek desem değil 

Anlatmaya çalışacak olmak 

Zor geliyor tanışmadıkları 

İçin yadırgayacaklara 

Tahammülümü yitirdim…. 

 

Yitirdim tahammülü  

Belki bir yere sakladılar da  

Bana söylemiyorlar 

Küçük insanların dünyasına 

Büyük hayaller inşa etmek 

Peşinde de değildim oysa 

 

Yitirdim tahammülü 

İğnenin ipliğe kavuşmasını beklemeden

Yırtıp daha da

Açtım tüm sökükleri 

Öylece üstüme atın  

Sesim çıkmaz  

Acelem var gitmem gerek 

Yolda anlatacak bir şeyler biriktirme 

Derdinde değilim  

Yola anlatacaklarım var. 

 

Yitirdim tahammülü 

Kelimeler var aklımda yarım yamalak

İçine dönük asosyal biri miyim?

Tamamen deli saçması. 

Sosyopat patavatsız 

Bir ayağı aksak  

Her köşede rastlayabilirsiniz bana

Dışarı çıkmaya cesaretiniz  

Var mı siz ondan haber verin

Penceresini bile açamıyorken 

Kalplerinizin…

Şiir: Sercan Erdinç