Şiir: Feyza Yılmaz

Fotoğraf: Dann Stevens

Aldatmadık biz.

Kelimelerin büyüsünde

          boyanmış masum çocuklardık.

Dertsizliği dert 

sükutu aşk sanıp

haksızlığa savaş açtık

          daha kendimiz olmadan.

 

Kahramandık biz.

Kestirme yolu uzatıp

          geceye çöken limandık.

Geleni gideni

arkamızdan güleni

inadına kucakladık

           daha gönlümüz dolmadan.

 

Hayalperesttik biz.

Rüzgâra dur diyemeyip

         rota kıran duvardık.

Üşüyüp donanları

isimsiz kayıpları

feryat figan haykırdık

           kör soğuğa aldırmadan.

 

Anlaşırdık biz.

İndeki yılana ağlayıp

           tatlı sözle okşardık.

Fikri kıt yankısı gür

kendi tutsak ruhu özgür

kozmik harflerle anlattık

            dillerini konuşmadan.

 

Vatansızdık biz.

Deveyi güdemediysek

            uzaklara akardık.

Gurbet memleketinde

kah dışarda kah içerde

‘sandığımız’ yollara düştük

           kendimize aldırmadan.

 

Zamansızdık biz.

Uzamı cesede giydirip

            haddi bilmez aşardık.

Yeni değildi hiçbir şey

kaderin yatay ve dikey

çizildiği araftaydık

            bir teselli arayan.

Şiir: Feyza Yılmaz

Sonraki
Yüzleşme