Cizre havaalanı yoluna paralel akan Dicle Nehri’ni izlerken farkettim annemin gözlerinin rengi de böyle, Dicle yeşili. Anneannem içine gömdüğü acılarını, memleketini, aşkını Dicle ve İdil olarak kucağına almış. Ve bence bu hikayede benim yerim sadece anlatıcı olmamalı. Çünkü bilmek eylem gerektirir ve çözüm… Devamını Oku