Sessizlik gittikçe çekilmez oluyor. Geç uyumayı belki de bu yüzden sevemiyorum. Yalnız başına ölmek gibi. Sessizlikte uyumak. Evlerin pencerelerine bakıyorum. Hepsi karanlık. Biri yansa. Uyuyacağım. Öyle hissediyorum. Tam penceremi kapatacakken yanıyor komşunun lambası. Çocukça seviniyorum. Zamansız bir uykuya dalacağımı sanıyorum. Devamını Oku
Bugünün insanının teknoloji sayesinde daha çok vakti var. Ama o vakitte ne yapacağını bilemiyor. Neredeyse hiç hobisi yok ve zihninde hiç şiir yok. Belki birkaç sevdiği şarkı dizesi… Ve yalnız kalamıyor. Yalnızlıktan korkuyor. Devamını Oku
Biraz daha baktılar birbirlerine... Sonra bir grubun lideri sağa , diğer grubun lideri sola doğru yürümeye başladı. Arkasındakilerde onlara uydular . Herkes kendi acısının peşinde... Devamını Oku
Yıllardır rüya görmeyi bekliyorum. Çoğu gece belki bu gece olur diye uykuya dalıyordum ama olmuyordu. İnsanlar rüyalarını anlatınca ne yalan söyleyeyim kıskanıyordum. Ben niye göremiyorum diyordum. Arkadaşımın yedi yaşında ki oğlu bile ballandıra ballandıra rüyalarını anlatıyordu. Ona göre rüyaları uykuda sıkılmayalım diye görüyormuşuz. Ben niye bundan mahrumum diye hayıflanır dururdum. Ama nihayet bu koku sayesinde artık ben de rüya görebilecektim. Devamını Oku