Sessizlik gittikçe çekilmez oluyor. Geç uyumayı belki de bu yüzden sevemiyorum. Yalnız başına ölmek gibi. Sessizlikte uyumak. Evlerin pencerelerine bakıyorum. Hepsi karanlık. Biri yansa. Uyuyacağım. Öyle hissediyorum. Tam penceremi kapatacakken yanıyor komşunun lambası. Çocukça seviniyorum. Zamansız bir uykuya dalacağımı sanıyorum. Devamını Oku